پيشگفتار مؤلّف خداوندا ! سپاس تو را همچنانكه خود را سپاس گفته‌اى و برتر از آنچه گويندگان گويند . خداوندا ! درود و سلام فرست بر برترين آفريدگان ، آنكه او را به حق بر انگيختى تا بيم دهندهء جهانيان باشد : محمّد بن عبداللَّه ، و بر امامان راهنما از خاندان پاك او . خداوندا ! توفيق ده تا برسيم به آنچه كه از خوشنودى تو آرزو داريم و در راههاى نزديكى جستن به خويش ياريمان ده و گامهايمان را استوار كن تا پيرو راه ياوران تو باشيم . خواننده گرامى : اگر دوست داشتى كه خداوند جهانيان با تو سخن گويد ، قرآن بخوان و اگر خواستى با خداوند ، سخن گويى نماز بگزار و يا او را بخوان . چه قرآن بخوانى ، چه با خداوند راز و نياز كنى ، آن فاصلهء ايجاد شده ميان تو و خداوند كوتاه مىشود و يا كلًا از ميان بر مىخيزد . قرآن ، اين كتابى كه خدا فرو فرستاد تا راهنمايى به سوى او و چراغى روشنگر بر راه قرب او باشد ، مردم را در « هنر سخن گفتن با خداوند » - اگر اين تعبير درست باشد - بدون راهنمايى رها نكرده است . آيات قرآن به ما گفته‌اند كه چگونه صالحان ، خدا را خواندند و خداوند دعاشان را مستجاب كرد . مضامين دعاى قرآنى پُر از آداب سخن گفتن با خداست : اينكه چگونه او را ستايش كنيم و يا ثنا گوييم ، اينكه از او آمرزش خواهيم و با توبه و انابه به او نزديكى جوييم ، چگونه دعا را با طلب برترين حاجات آغاز كنيم بى آنكه خواسته‌هاى ديگر را به